ΟΠΛΑΡΧΗΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΣΚΟΥΡΤΑΝΙΩΤΗΣ

...κρίνω περιττόν να αναφέρω τον ένθερμον ζήλον, και τας όσας κατά δύναμιν εκδουλεύσεις εδυνήθην να προσφέρω εις την πατρίδαν και εις όσον καιρόν εφύλαττον τον τόπον θηβών δεν απετόλμησε ο εχθρός να κάμη την παραμικράν καταδρομήν. σπεύδω λοιπόν να προσφέρω και αύθις εις την σεβαστήν διοίκησιν τον ίδιον ζήλον μου και επειδή ο εχθρός καθημερινώς λεηλατεί και αιχμαλωτεί τους αδελφούς μας και ο τόπος επαπειλείται από μέγαν κίνδυνον... να δυνηθώ να προφθάσω τους δυστυχείς αδελφούς μας από τον επαπειλούμενον κίνδυνον. μ' όλον ότι εισέτι δεν ημπορώ να ησυχάσω από τους δριμυτάτους πόνους της πληγής μου, δε βαστά η ψυχή μου να βλέπω τους αδελφούς μας να αιχμαλωτούνται αδίκως...


τη 20 μαϊου 1825
ναύπλιον
ο πατριώτης
αθανάσιος σκουρτανιώτης

Δευτέρα 15 Ιουλίου 2024

Μάχη Ωρωπού, επέτειος 13 Ιουλίου 2024

 Επέτειος μάχης Ωρωπού που έγινε στις 13 Ιουλίου 1829, μεταξύ των ελληνικών δυνάμεων του Δημητρίου Υψηλάντη με αρχηγούς τον Κριεζώτη και Γεώργιο Σκουρτανιώτη και Οθωμανών του Ομέρ του Ευρίπου. Ο Ωρωπός, στον οποίο βρίσκονταν φρούριο και ισχυρή τουρκική φρουρά σε όλη τη διάρκεια της ελληνικής επανάστασης, απελευθερώθηκε για πρώτη φορά στις 13 Ιουλίου 1829, στερώντας από τον Ομέρ της Εύβοιας τις αποθήκες τροφοδοσίας του και τους σιτοβολώνες της Αττικής και Βοιωτικής γης, δημιουργώντας του κατά συνέπεια, σοβαρό επισιτιστικό πρόβλημα. 

Στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο Δήμος Ωρωπού με κύριο μοχλό τον αντιδήμαρχο κύριο Νίκο Λούπη, παρέστησαν απόγονοι του ομίλου αγωνιστών 1821, ο πρόεδρος κ. Πλαπούτας, Ζαΐμης Κώστας, Πετιμεζάς Αντώνης, Κανάρης και άλλοι. 

Μίλησε ο καθηγητής κ. Μελετόπουλος και ο Γιώργος Πύργαρης.






















Πέμπτη 23 Μαΐου 2024

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥ Β. Τ. ΟΥΑΣΙΓΚΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΟΥ ΖΗΤΗΣΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ




   Την 1η Αυγούστου 1825 ο Αμερικάνος Φιλέλληνας Ουίλιαμ Τ. Ουάζιγκτων (ανιψιός του πρώτου προέδρου των ΗΠΑ Τζωρτζ Ουάσιγκτων) που έχει έρθει να βοηθήσει την Ελλάδα και βρίσκεται στο Ναύπλιο, στέλνει ένα πολύ σημαντικό γράμμα στο Εκτελεστικό Σώμα. Η επιστολή του, δημοσιεύεται και στην εφημερίδα των Αθηνών του Ψύλλα (εφημερίδα την οποία είχε ιδρύσει το 1824 ο φιλέλληνας Συνταγματάρχης Στάνχοπ). 
Ο Αμερικανός Ουάσιγκτων γράφει με αφορμή την επιστολή της κυβέρνησης Κουντουριώτη το καλοκαίρι του 1825, που περιέχει τις  υπογραφές του βουλευτικού, μελών του Εκτελεστικού, προκρίτων και πολλών Ελλήνων οπλαρχηγών και καπεταναίων, για βοήθεια από την Αγγλία. Με αυτήν την επιστολή, η Ελλάδα ουσιαστικά  περνούσε, κάτω από την υποτέλεια και την "προστασία" της Αγγλίας. 
Ο Αμερικάνος προειδοποιεί με τη δική του επιστολή, πως αυτό θα είναι καταστροφή για την Ελλάδα και το μέλλον της. Αν την εκλαϊκεύσουμε και την συμπυκνώσουμε, ο άνθρωπος λέει... "Εγώ ήρθα (και άλλοι σαν εμένα) εδώ να σας βοηθήσω γιατί αγάπησα  τον αγώνα σας και σεις πουλάτε την εθνική σας ανεξαρτησία και τους αγώνες σας, τόσο φθηνά στους Άγγλους. Για αυτό φεύγω από την Ελλάδα..."

Ας διαβάσουμε όμως αυτήν την άκρως σημαντική και ενδιαφέρουσα επιστολή του Αμερικάνου και ας σκεφτούμε... όχι μόνο πόσο δίκιο είχε τότε εκείνος, αλλά και κατά πόσο η συγκεκριμένη επιστολή, μπορεί να μιλήσει σε εμάς σήμερα...

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΘΗΝΩΝ Φύλλο αριθ.81

Εις τα μέλη του Εκτελεστικού Σώματος της Προσωρινής Διοίκησης της Ελλάδος
Εν Ναυπλίω, Δευτέρα πρώτη Αυγούστου 1825

Την περασμένην Παρασκευήν έμαθα από πολλά μέρη, ότι ένα γράμμα γραμμένον εις Κορφούς εις το Ιταλικόν, και μεταφρασμένον εις το Ρωμαίικον εις Ύδραν και υπογραμμμένον από Προκρίτους της Ύδρας, και των Σπετζών, έφθασεν εδώ εις Ναύπλιον όπου υπεγράφη από δύο μέλη του Εκτελεστικού Σώματος και σχεδόν από όλα του Βουλευτικού, από πολλούς Προκρίτους, και Καπεταναίους του Μωρέως και της Κρήτης, και ότι όλον το παν αυτού του γράμματος, ήτον να ζητήσετε βοήθειαν από την Αγγλίαν, να διοικήσει εναντίον των Τούρκων και των Αράπιδων και να παραδώσετε τα δίκαια, και την διοίκησιν της Ελλάδος εις την ειρημένην Αγγλικήν Διοίκησιν........
Εις τέτοιας περιστάσεις εννόησα χρέος μου να φανερώσω εις το Κοινόν το πόσον δεν μου άρεσε αυτό το πράγμα......... συγχωρήσετέ με να εξηγήσω εκείνο όπου στοχάζομαι επάνω εις τα δικαιώματα , όπου έχουν τα Μέλη της ελληνικής Διοικήσεως ή η Διοίκησις της Ελλάδος εις το να πραγματευθεί τούτο, με τους Άγγλους. Μία Διοίκησις απόλυτος, η οποία να έχη όλα τα σημεία του Δεσποτισμού επάνω εις τους υπηκόους της, και εις τα Κτήματά τους, ημπορή να έχη το δικαίωμα να πωλήση ή να χαρίση ένα μέρος των λεγομένων υπηκόων της, ή των Κτημάτων τους, καθώς ο θεμελιωτής της Παρθενίας επάνω εις την Αμερικήν, πωλεί ή χαρίζει τους Σκλάβους του, και την γην του. 
Κατά τας εδικάς μου όμως ιδέας της Αμερικής, μία Διοίκησις η οποία συσταίνεται από τον Λαόν, και η οποία διοικεί Δυνάμει μίας εξουσίας Παραστατικής (εννοεί μέσω αντιπροσώπων-βουλευτών) δεν ημπορή να έχη άλλην δύναμιν, παρά εκείνη μονάχα, όπου της δίνεται από τον Λαόν. Και πού φαίνεται λοιπόν το Ελληνικό Έθνος να εσυγχώρησεν εις την Προσωρινήν του Διοίκησιν να ημπορεί να πραγματεύεται ή όλην την Ελλάδα ή μέρος, υποκάτω εις το Βασίλειον μίας Ξένης Δυνάμεως; 
Και τι δικαίωμα έχουν οι Πρόκριτοι και οι Καπεταναίοι και τα μέλη του Βουλευτικού και Εκτελεστικού Σώματος της Ελλάδος, όλοι μαζί να υστερήσουν μέλος της Κοινότητας της Ελλάδος από την ελευθερίαν όπου έχει......... ή πολύ περισσότερο τι δικαίωμα έχουν αυτοί...... να βιάσουν ένα Άτομον της Κοινότητας της Ελλάδος, διά να καταντήση υπήκοος, εις μίαν Ξένην Δύναμιν; Κανένα! Αυτοί δεν έχουν κανένα δικαίωμα, όθεν αν το τέλος του ειρημένου γράμματος (και των υπογραφών) είναι το να βάλη την Ελλάδα εις την εξουσιαν της Αγγλίας....... σας λέγω τότε ότι εκείνοι που υπέγραψαν αυτό το γράμμα είναι ένοχοι .... και παραβάται του Ελληνικού Έθνους............ 
Έχω λίγην εμπιστοσύνην εις την καλήν πίστιν της Αγγλικής Διοικήσεως. Είναι Διοίκησις όπου συνειθίζει να βιάζη και τους Νόμους των Εθνών, και αυτάς τας ιδίας συμφωνίας διά να καταντά εις τους σκοπούς της....
Εν τοσούτω λοιπόν λέγω, ότι ........... αν η υπόθεσις πρέπει να τελειώση με την θυσίαν της Εθνικής Ανεξαρτησίας της Ελλάδος, τούτο θα είναι ένα αποτέλεσμα, το οποίον θέλω ελεεινολογήσει και στοχάζομαι χρέος μου να παραστήσω εις τον κόσμον την δυσαρέσκειάν μου ..... και την δυσαρέσκειαν του Έθνους μου δι΄όλα αυτά τα μέτρα.....
Ήλπιζα Κύριοι, να έμβω εις την Στρατιωτικήν δούλευσιν της Ελλ. Διοικήσεως και να μεταχειρισθώ όλην μου την πολεμικήν εμπειρίαν εις την υπόθεσιν της Ελλάδος, εις την ελευθερίαν και εις τον Πολιτισμόν της, όμως αν η Ελλάς μέλλει να καταντήση μία Επαρχία ξένη, εγώ δεν ημπορώ πλέον ..... να μένω εδώ, χωρίς να χαλάσω τας πολιτικάς μου αρχάς και στον ίδιον καιρόν με μεγάλην μου θλίψιν θα παραιτήσω την Ελλάδα, εις την οποίαν τα καλήτερά μου αισθήματα με είχον προσκολλημένον. 

   Δεχθήτε Κύριοι την βεβαίωσιν της ξεχωριστής μου υπολήψεως...

Β. Τ. Βάζιγκτων

Για την ιστορία, ο Ουάσιγκτων τελικά έφυγε το 1825, αλλά επέστρεψε ξανά το 1826. Βρήκε τελικά τον θάνατο στο Ναύπλιο σε μια μικροσυμπλοκή (ίσως και από δολοφονική ενέργεια, γιατί ήταν πολέμιος της προσάρτησης της Ελλάδας στο Βρετανικό άρμα) το 1827...

Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2021

Η πιο συγκινητική στιγμή της εκδήλωσης στο Μαυροματι

Κατάθεση στεφάνου από απογόνους του οπλαρχηγού Αθ. Σκουρτανιώτη 






Η εκδήλωση Μνήμης και Τιμής για τους Ηρωικά πεσόντες του Ολοκαυτώματος του Μαυρομματίου, είχε και μια ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή όταν κατέθεσαν στεφάνι οι απόγονοι του οπλαρχηγού...

Ο ηλικιωμένος κύριος δεξιά, είναι ο Ευάγγελος Σκουρτανιώτης, κατάγεται κατ' ευθείαν από τον οπλαρχηγό Αθανάσιο Σκουρτανιώτη (από τον μοναδικό γιο που άφησε ο καπετάνιος τον Ιωάννη, ο οποίος εγκαταστάθηκε τελικά στις Μουσταφάδες (σημερινή Καλλιθέα) γύρω στα 1845. Ο άλλος κύριος αριστερά, ο πιο νέος με το μακρύ μαλλί, είναι ο Γεώργιος Σκουρτανιώτης από την Αιδηψό. Κατάγεται από τον αδελφό του καπετάν Θανάση, Μιχάλη Σκουρτανιώτη που ο καπετάνιος τελευταία στιγμή για να τον σώσει, τον έστειλε ως αγγελιοφόρο για να φέρει βοήθεια. Έτσι ο Μιχάλης σώθηκε και με το τέλος της Επανάστασης πήγε στην Αιδηψό όπου άνθισε σόι Σκουρτανιωταίικο. Αν η απόφαση του καπετάνιου στις 03-11-1825 (που πάρθηκε μέσα σε δευτερόλεπτα) ήταν διαφορετική, ο Μιχάλης θα πέθαινε κι αυτός στο Μαυρομμάτι, δε θα είχε αφήσει απογόνους και ο κύριος που κατέθεσε στεφάνι σήμερα, δε θα υπήρχε. Αυτά είναι τα μαγικά της ιστορίας που αποδεικνύουν πως είμαστε όλοι στενά συνδεδεμένοι με αυτήν...


Ο Γεώργιος Σκουρτανιώτης από Αιδηψό
στο άγαλμα του καπετάνιου στο Μαυρομάτι










 

Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2021

Γ μέρος - Η ομιλία του Γιώργου Πύργαρη

 

Βιντεο 6:



Βιντεο7:


Βίντεο 8:



Βίντεο 9:



Βίντεο 10:


Β μέρος - Η ομιλία του Γιώργου Πύργαρη

 Βιντεο 4:



Βίντεο 5:

Α μέρος - Η ομιλία του Γιώργου Πύργαρη στο Μαυρομάτι 7 Νοεμβρίου 2021

 

7 Νοεμβρίου 2021

Μαυρομάτι Θηβών 

Αγια Σωτήρα



Βίντεο 3:


Βίντεο 2:

Βίντεο 1:

Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2021

Τιμήθηκαν οι ήρωες της μάχης του Μαυροματίου

Σήμερα, μετα από 5Ο χρόνια, μία λαμπρή εκδήλωση ΤΙΜΗΣ και ΜΝΗΜΗΣ πραγματοποιήθηκε από την Πρωτοβουλία Πολιτών Βοιωτίας στην εκκλησία της Αγιά Σωτήρας, εις μνήμην των ηρωικά πεσόντων του Ολοκαυτώματος του Μαυρομματίου.

 Τελέστηκε επιμνημόσυνη δέηση από τον πάτερ Κωνσταντίνο τον ιερέα Μαυροματίου. Αμέσως μετά, τα παιδιά του συλλόγου απήγγειλαν ποιήματα και ειδικότερα το ποίημα του Σάββα Καρασάβα για τον Αθανάσιο Σκουρτανιωτη. Ακολούθησαν λόγοι από τον πατήρ Κωνσταντίνο, τον πρόεδρο της Πρωτοβουλίας Πολιτών Βοιωτίας κ. Δημ. Κολοβελώνη και αφήγηση του βίου του οπλαρχηγού ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΚΟΥΡΤΑΝΙΩΤΗ από τον απόγονό του και  συγγραφέα-ερευνητη κ.Γεώργιο Πύργαρη.

Ακολούθησε η κατάθεση στεφάνων από τους απογόνους του Οπλαρχηγού κ. Ευαγγ. Σκουρτανιώτη από Καλλιθέα Θηβών και Γεωργ. Σκουρτανιώτη από Αιδηψό, στεφάνι από τον σύλλογο "Πρωτοβουλία Πολιτών Βοιωτίας" και την περιφερειακή σύμβουλο κα.Βασιλικη Κοροπούλη-Κατσιμιχα.

Η τελετή ολοκληρώθηκε με τον Εθνικό Ύμνο.

ΑΘΑΝΑΤΟΙ!!

(Ο σύλλογος "Πρωτοβουλία Πολιτών Βοιωτών" ευχαριστεί θερμά τον κ.Νικόλαο Σπανό για τις παραδοσιακές στολές της προσωπικής του συλλογής που παραχώρησε δωρεάν, όπως και το ανθοπωλείο του κ.Θεοδώρου Δράκου).































Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου 2021

Ο εκδότης της εφημερίδας των Αθηνών, Γεώργιος Ψύλλας για τον θάνατο του Αθανασίου Σκουρτανιώτη

 




ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΕΤΡΑΔΗ 11 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1825

 

Την περασμένην Παρασκευήν μας έφερον εδώ την πικρήν είδησιν, ότι εις το Μαυρομάτι χωρίον των Θηβών, έκλεισαν οι Τούρκοι της Ευρίπου (έως 600 τον αριθμόν), εις μίαν εκκλησίαν και ύστερον έκαυσαν εκεί μέσα τον Αντιστράτηγον Αθανάσιον Σκουρτανιώτην με 35-40 παλληκάρια.

Αυτός ο καλός άνθρωπος, ο οποίος δεν έπαυσεν από την αρχήν του πολέμου να φυλάττη ωσάν καλόν λαγωνικόν τους δρόμους της Ευρίπου, και πάντοτε να σκοτώνη, ή να πιάνη Τούρκους, ακούωντας την απερασμένη εβδομάδα, ότι είχον εύγη προς το μέρος της Θήβας, επήρε τα παλληκάρια του, και επήγε να πιάση κανένα δυνατό μέρος, όθεν έμελλαν να περάσουν. Βλέποντες όμως εις το χωρίον Μαυρομάτι ολίγους Τούρκους στην αρχή, κατέβη κάτω να τους κτυπήση, και εκεί τον επλάκωσαν όλοι. Αυτός έπιασε την μάνδραν μίας εκκλησίας,  και εκείθεν τους επολέμησεν αρκετήν ώραν. Ως το τέλος δεν ημπόρεσε να βασταχθή εις την μάνδραν, και εμβήκαν εις την εκκλησίαν, αλλά μην έχωντας τα αναγκαία σύνεργα διά να ανοίξουν από την εκκλησίαν πολεμίστραις, οι Τούρκοι απ’ έξω άνοιξαν από πάνω την εκκλησίαν, και ρίχνωντας μέσα φωτιάν τους έκαυσαν.

Εκάησαν αλλά δεν επαραδόθησαν. Τούτο φθάνη μόνον, διά να γνωρίση κανείς τι παλληκάρια ήτον. Κρίμα μόνο οπού εχάθησαν άδικα των αδίκων! Η παλληκαριά τους ήθελεν ήτον εις την Πατρίδα πολλά ωφελιμώτερη, αν την εμεταχειρίζοντο, όχι κατά το κλέφτικον, αλλά ενωμένοι μαζή με τα μεγάλα σώματα, και όσον τούτο δεν γένη, ποτέ δεν θα παύσουν οι Τούρκοι να μας καταπατούν τους τόπους, και να μας τζακίζουν έναν έναν. Ηξεύρω πως αυτόν τον τρόπον πολέμου τον επαίνεσαν και πολλοί Ευρωπαίοι (ο Κολονέλος Στανόπ έλεγεν, ότι καλλήτερον τρόπον πολέμου οι Έλληνες δεν ημπορούσαν να μεαχειρισθούν εναντίον των εχθρών τους, παρά τούτον τον οποίον εμεταχειρίσθησαν έως τώρα, τον οποίον αυτός έλεγεν εκκεντρικόν! Αλλά ηξεύρομεν πολλά καλά, πόσον επροσπάθησεν εις την Συνέλευσην των Σαλώνων να στερεώση μεταξύ των καπετανέων της Ανατολικής και Δυτικής Ελλάδος το να ενεργούν συμφώνως και με προμελέτην τα πολεμικά τους επιχειρήματα). Όμως ποτές να κάμνη πας ένας καπετάνιος ό, τι θέλει, να στέκη όπου θέλει, και όταν θέλει -εμείς εξ’ αρχης χάσαμεν και ακολουθούμεν να χάνωμεν, επειδή όταν ένας καπετάνιος εθυσιάζετο, ο άλλος από το βουνό έκαμνε χάζι! Τούτο ταις περισσότεραις φοραίς δεν εγίνετο από κακίαν, αλλά επειδή δεν είχαν προτήτερα μαζή καμωμένον κανένα σχέδιον, μήτε ο ένας έπιανεν την δουλειάν με γνώσιν, μήτε ο άλλος ύστερα ήξευρε πώς να τον βοηθήση.

Αυτά δεν λέγωνται προς κατηγορίαν του Σκουρτανιώτη και των καλών παλληκαρίων του. εκείνοι με τον θάνατόν τους εκαθάρισαν και ταις αμαρτίαις τους. Λέγονται διά ημάς τους ζωντανούς, οπού πρέπει να συλλογιζώμασθε, διά όσαν πράγματα βλέπομεν να γίνωνται εις τούτον τον κόσμον.

Γ. Ψύλλας